Yabancı bir ülkede işlenen ve TCK uyarınca Türkiye'de yargılanması gereken bir suçta, Cumhuriyet savcısının veya sanığın talebi üzerine Yargıtay'ın, suçun işlendiği yere daha yakın olan bir yer mahkemesine yetki vermesi (CMK m. 14/2), hangi yargılama ilkesine hizmet eder?

CMK m. 14/2'de düzenlenen bu yetki devri imkanı, temel olarak 'usul ekonomisi' ve 'delillere doğrudan ulaşım' ilkelerine hizmet eder. Normalde, yabancı ülkede işlenen suçlarda yetki, CMK m. 13'e göre sanığın yakalandığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Ancak bu yer, suçun işlendiği yabancı ülkeye coğrafi olarak çok uzak olabilir. Bu durum, delillerin (örneğin, tanıkların dinlenmesi, keşif yapılması gibi) toplanmasını zorlaştırabilir, yargılamayı yavaşlatabilir ve maliyetleri artırabilir. Yargıtay'a tanınan bu yetki, davanın, suçun işlendiği yere coğrafi olarak daha yakın, dolayısıyla delillere daha kolay ve hızlı ulaşabilecek bir mahkemede görülmesini sağlayarak yargılamanın daha etkin ve verimli bir şekilde yürütülmesine olanak tanır. Bu, hem maddi gerçeğe ulaşmayı kolaylaştırır hem de yargılama sürecini hızlandırarak usul ekonomisi ilkesini gerçekleştirir.