Bir sanık hakkında hem TCK m.143 (Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi) hem de TCK m.43 (Zincirleme suç) hükümlerinin uygulanması ihtimali ortaya çıktığında, bu durumlar iddianamede talep edilmemişse, mahkemenin nasıl bir usuli işlem yapması gerekir? Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 2022/19841 K. sayılı kararı bu konuda neyi işaret etmektedir?

Mahkemenin, CMK m.226/2 uyarınca sanığa bu iki durum için ayrı ayrı veya birlikte 'ek savunma hakkı' vermesi gerekir. Metinde atıf yapılan Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 29.11.2022 tarihli, 2021/4896 E. ve 2022/19841 K. sayılı kararı, bu hakkın verilmemesini bir bozma nedeni saymıştır. Gerekçesi şudur: - TCK m.143 (Gece Vakti): Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi, verilecek cezayı yarı oranında artıran bir nitelikli haldir. - TCK m.43 (Zincirleme Suç): Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı kişiye karşı farklı zamanlarda veya birden çok kişiye karşı aynı anda, aynı suçun birden fazla işlenmesi halinde cezada artırım yapılmasını öngörür. Her iki hüküm de, iddianamede talep edilmemişse ve yargılama sırasında uygulanma ihtimali ortaya çıkmışsa, CMK m.226/2'de belirtilen 'cezanın artırılmasını gerektirecek' hallerdir. Sanık, başlangıçta bu ağırlaştırıcı nedenlerden yargılanmadığı için bunlara karşı özel bir savunma yapmamış olabilir. Adil yargılanma hakkı gereği, cezasını artıracak bu yeni hukuki durumlara karşı savunma yapma imkanı tanınmalıdır. Bu nedenle mahkeme, bu maddeleri uygulamadan önce sanığa ek savunma hakkı vermek zorundadır. (Kaynak: ek-savunma-hakki-verilmesini-gerektiren-haller)