TCK m.150/1'de düzenlenen 'bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla' yağma suçunun işlenmesi hali, neden hem daha az cezayı gerektiren bir hal olarak hem de TCK m.29 kapsamında bir haksız tahrik nedeni olarak aynı anda uygulanamaz? Bu durumun 'çifte değerlendirme yasağı' ile ilişkisini Yargıtay kararları ışığında açıklayınız.

Bu durum, 'çifte değerlendirme yasağı'nın tipik bir örneğidir. TCK m.150/1, yağma suçunun, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesini, suçun temel şeklinden farklı, daha az cezayı gerektiren özel bir hali olarak düzenlemiştir. Bu hükmün uygulanabilmesi için temel motivasyon 'hukuki ilişkiye dayanan alacak'tır. TCK m.29'daki haksız tahrik ise, failin 'haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elem' altında suç işlemesi halinde cezasında indirim yapılmasını öngörür. Eğer mahkeme, 'hukuki ilişkiye dayanan alacağın ödenmemesini' hem TCK m.150/1'i uygulamak için bir gerekçe hem de aynı zamanda haksız tahrik oluşturan 'haksız bir fiil' olarak kabul edip TCK m.29'u da uygularsa, aynı olguyu (alacağın tahsili motivasyonu) iki kez fail lehine değerlendirmiş olur. Bu, mükerrer değerlendirme yasağının ihlalidir. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 09.05.2022 tarihli, 2022/2276 E. ve 2022/3400 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, suç vasfının özelliğini (TCK m.150/1) teşkil eden husus, aynı zamanda haksız tahrik teşkil etmez. Mahkeme birini tercih etmek zorundadır. (Kaynak: cifte-mukerrer-degerlendirme-yasagi)