5275 sayılı İnfaz Kanunu Geçici m.6/1 ve m.6/3 hükümleri, 30.03.2020 tarihinden önce işlenen örgütlü suçlardan (terör hariç) mahkum olan hükümlülerin denetimli serbestlikten yararlanma koşullarını nasıl etkilemektedir? İnfaz Kanunu m.9'da yer alan 'cezasının üçte birini yüksek güvenlikli kurumda geçirme' şartının bu hükümlüler açısından uygulanabilirliğini tartışınız.

30.03.2020'den önce işlenen örgütlü suçlardan (terör hariç) mahkum olanlar için koşullu salıverilme oranı 2/3 olarak korunmuş, ancak denetimli serbestlik süresi İnfaz Kanunu Geçici m.6/1 uyarınca üç (3) yıl olarak belirlenmiştir. Bu düzenlemenin en kritik yönü, Geçici m.6/3 uyarınca, bu üç yıllık denetimli serbestlikten yararlanmak için 'açık ceza infaz kurumuna ayrılma veya ayrılmayı hak etme' şartının aranmamasıdır. Bu, süre ve iyi hal şartlarını taşıyan hükümlülerin doğrudan kapalı kurumdan denetimli serbestliğe ayrılabileceği anlamına gelir. Dolayısıyla, İnfaz Kanunu m.9/5'te ve Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliği m.6/1-c'de düzenlenen 'toplam cezasının üçte birini kapalı kurumda infaz etme' şartı, açık kuruma ayrılmaya ilişkin bir ön koşul olduğundan, Geçici m.6 kapsamındaki hükümlüler için uygulanamaz. Zira Geçici m.6, özel bir hüküm niteliğindedir ve açık kuruma ayrılma şartını bu suçlar ve tarihler açısından kaldırmıştır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 21.03.2022 tarihli, 2021/12375 E. ve 2022/2181 K. sayılı kararı da bu yorumu destekleyerek, örgütlü suçtan hükümlünün Geçici m.6'dan faydalanmak için üçte bir infaz şartına tabi tutulamayacağını açıkça belirtmiştir.