5271 sayılı CMK'nın 39/2. maddesine göre, 'süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer'. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.06.2010 tarihli kararında da atıf yapılan bu kurala göre, 30 Haziran 2016 Perşembe günü yüzüne karşı tefhim edilen bir karara karşı 1 haftalık temyiz süresinin son günü, neden 8 Temmuz 2016 Cuma günü olarak kabul edilmiştir? Bu süre içinde yer alan idari izin günlerinin süreye etkisini açıklayınız.
Bu sorunun çözümünde iki temel kural bir arada değerlendirilmelidir: Sürenin başlangıcı ve sürenin bitişi. 1. Sürenin Başlangıcı: CMK m. 39/1'e göre, gün ile belirlenen süreler tebligatın 'ertesi günü' başlar. Ancak, hafta veya ay olarak belirlenen sürelerde bu kural geçerli değildir. Kanun metni, sürenin 'tebligatın yapıldığı gün' referans alınarak hesaplanacağını belirtir. Dolayısıyla, 1 haftalık süre, tefhimin yapıldığı 30 Haziran 2016 Perşembe gününden itibaren hesaplanacaktır. 2. Sürenin Bitişi: CMK m. 39/2'ye göre, hafta olarak belirlenen süre, 'tebligatın yapıldığı günün (Perşembe), son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün' mesai saati bitiminde sona erer. Yani, 1 haftalık sürenin son günü, bir sonraki haftanın 'Perşembe' günüdür. Bu da 7 Temmuz 2016 Perşembe gününe denk gelir. 3. Resmi Tatilin Etkisi: Ancak, somut olayda 5, 6 ve 7 Temmuz 2016 tarihleri Ramazan Bayramı nedeniyle resmi tatildir. 7 Temmuz Perşembe günü resmi tatile denk geldiği için, CMK m. 39/4 devreye girer: 'Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter.' Bu durumda, sürenin son günü olan Perşembe tatil olduğu için, süre ilk iş günü olan 8 Temmuz 2016 Cuma günü mesai bitimine kadar uzar. İdari İzin Günlerinin Etkisi: Soruda atıf yapılan Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2020/16571 E. sayılı kararında ise farklı bir durum söz konusudur. Orada, sürenin son günü olan 8 Temmuz 2016 Cuma gününün Başbakanlık genelgesi ile 'idari izin' günü ilan edildiği belirtilmektedir. Yargıtay'ın istikrarlı uygulamasına göre, 'idari izin' günleri, 2429 sayılı Kanun'da sayılan 'resmi tatil' günlerinden değildir. Bu nedenle, idari izinler, CMK m. 39/4 kapsamında süreleri uzatan bir etki yaratmaz. Süreler, idari izin günlerinde de işlemeye devam eder. Bu nedenle YCGK kararındaki olayda süre 8 Temmuz Cuma günü sona ererken, 8. Ceza Dairesi kararındaki olayda, sürenin son günü idari izinli bir güne denk gelse bile süre uzamamış ve o gün mesai bitiminde sona ermiştir. Bu ayrım, süre hesaplamalarında kritik öneme sahiptir.