Basit yargılama usulü sonunda verilen bir mahkumiyet kararına sanık tarafından itiraz edilmiştir. İtirazı inceleyen mahkemenin genel hükümlere göre yaptığı yargılama sonucunda, sanık hakkında yine aynı cezaya, ancak bu kez CMK m.251/3'teki 1/4'lük indirimi uygulamadan hüküm kurması, 'aleyhe bozma yasağı' (reformatio in peius) ilkesine aykırılık teşkil eder mi?

Hayır, bu durum 'aleyhe bozma yasağı' ilkesine aykırılık teşkil etmez. CMK m. 252/3, bu konuda özel ve açık bir hüküm içermektedir. Bu hükme göre, itirazın sanık dışındaki kişiler (örneğin katılan veya Cumhuriyet savcısı) tarafından yapılması halinde, yeniden verilecek hükümde 1/4'lük indirim korunur. Ancak, 'itirazın sanık tarafından yapılmış olması halinde mahkumiyet kararı verildiğinde 1/4 oranındaki indirim uygulanmayacaktır'. Kanun koyucu, basit yargılama usulünün getirdiği 1/4 indirim avantajını, sanığın bu usule ve sonucuna rıza göstermesi koşuluna bağlamıştır. Sanık, itiraz ederek duruşmalı yargılama talep ettiğinde, bu usulün kendisine sağladığı bu özel indirimden de feragat etmiş sayılır. Bu, genel 'aleyhe bozma yasağı' ilkesine getirilmiş özel bir kanuni istisnadır. Dolayısıyla, itiraz üzerine yapılan yargılamada daha önce uygulanan 1/4'lük indirimin kaldırılması, sanığın durumunun ağırlaştırılması anlamına gelse de, bu kanunun açık hükmü gereği hukuka uygundur.