Sanık, suça konu sahte bir belgeyi kullanarak kamu kurumu olan Tapu Müdürlüğü'nde işlem yapmış ve haksız bir menfaat elde etmiştir. Bu durumda, sanığın eylemi hem TCK m. 204 (resmi belgede sahtecilik) hem de TCK m. 158/1-d (kamu kurumunu araç olarak kullanarak dolandırıcılık) suçlarını oluşturmaktadır. Bu durumda sanık her iki suçtan ayrı ayrı mı cezalandırılır, yoksa başka bir ceza hukuku kurumu mu uygulanır?

Bu durumda 'gerçek içtima' kuralları uygulanır ve sanık her iki suçtan da ayrı ayrı cezalandırılır. Ceza hukukunda, bir fiilin birden fazla farklı suç tanımını ihlal etmesi durumunda 'fikri içtima' (TCK m. 44) uygulanır ve en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilir. Ancak, sahtecilik ve dolandırıcılık suçları arasındaki ilişki, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, genellikle bir 'araç suç - amaç suç' ilişkisidir ve bu tür durumlarda fikri içtima değil, gerçek içtima kurallarının uygulanması kabul edilmektedir. Sahtecilik suçu, dolandırıcılık suçunun bir unsuru veya nitelikli hali değildir. Fail, sahte belgeyi düzenlediği veya kullandığı anda 'resmi belgede sahtecilik' suçunu tamamlamaktadır. Bu sahte belgeyi kullanarak bir başkasını aldatıp menfaat temin ettiği anda ise, bundan bağımsız olan 'dolandırıcılık' suçunu tamamlamaktadır. İki suçun koruduğu hukuki değerler (kamu güveni ve malvarlığı) farklıdır. Bu nedenle, Yargıtay bu gibi durumlarda sanığın hem TCK m. 204'ten hem de TCK m. 158/1-d'den ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine hükmetmektedir.