Bir sanık hakkında verilen takdiri indirim (TCK m. 62) kararının gerekçesinde mahkeme, 'sanığın duruşmadaki iyi hali ve pişmanlığı' ifadelerini kullanmıştır. Ancak sanık tüm yargılama boyunca suçlamaları reddetmiş ve mağduru suçlayıcı beyanlarda bulunmuştur. Bu durumda, mahkemenin gerekçesi ile dosya içeriği arasındaki çelişkinin hukuki sonucu ne olur?

Bu durumda, mahkemenin takdiri indirim gerekçesi ile dosya içeriği arasında bariz bir çelişki bulunmaktadır. Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, mahkeme kararlarının gerekçeleri, dosyadaki deliller ve somut olgularla uyumlu, akla ve mantığa uygun olmalıdır. Gerekçenin, sadece kanun metninin tekrarı veya klişe ifadelerden ibaret olmaması, somut duruma özgülenmesi gerekir. Sanık, tüm yargılama boyunca suçu inkar edip mağduru suçlamışsa, mahkemenin onun 'pişman olduğuna' dair bir kanaate nasıl ulaştığını somut verilerle açıklaması gerekir. Açıklayamıyorsa, 'pişmanlık' gerekçesi dosya içeriğiyle çelişir ve havada kalır. Bu durum, kararın gerekçesiz veya yetersiz gerekçeli olduğu anlamına gelir. Yargıtay, bu türden, dosya içeriğiyle açıkça çelişen soyut ve gerekçesiz takdiri indirim uygulamalarını, hukuka aykırı bularak bozma nedeni yapmaktadır. Hâkimin takdir yetkisi, dosyadaki verilerle çelişmeme ve keyfilikten uzak olma zorunluluğu ile sınırlıdır.