Yazar, 'sanal gerçeklik gözlüğü' kullanımının, ceza muhakemesinde 'delile erişim hakkını' nasıl güçlendireceğini savunmaktadır? Bu durumun, klasik tanık dinleme usulüyle bir karşılaştırmasını yapınız.

Yazar, VR gözlüğü kullanımının 'delile erişim hakkını', delilin daha 'doğrudan' ve 'somut' bir şekilde algılanmasını sağlayarak güçlendireceğini savunmaktadır. Klasik tanık dinleme usulünde, tanık olayı kendi hafızasına, algısına ve ifade yeteneğine göre anlatır. Yargılama süjeleri (hakim, savcı, avukat), olayı tanığın süzgecinden geçmiş, ikinci el bir anlatımla öğrenirler. Olay yeri, mesafeler, konumlar soyut kalır. VR canlandırması ise, olay yerini ve olayın dinamiklerini üç boyutlu olarak süjelerin önüne serer. Bu, delile (olay yerine ve oluş şekline) daha doğrudan bir erişim sağlar. Örneğin, bir tanığa 'Sanık ne kadar uzaktaydı?' diye sormak yerine, VR ile o mesafeyi ve görüş açısını tüm tarafların bizzat deneyimlemesi sağlanabilir. Tanık beyanının doğruluğu ve tutarlılığı, bu somut canlandırma üzerinden daha etkin bir şekilde test edilebilir. Bu, özellikle savunma makamının, tanık veya iddia makamının senaryosundaki çelişkileri ve mantıksızlıkları görsel olarak ortaya koyabilmesi açısından delile erişimi ve silahların eşitliğini güçlendirir. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/sanal-gerceklik-gozlugunun-durusmada-kullanılabilirligi)