Uzlaştırmacıya, soruşturma dosyasındaki belgelerin tamamının değil de, 'Cumhuriyet savcısınca uygun görülen belgelerin birer örneği'nin verilmesinin (CMK m. 253/11) temel sebebi nedir? Bu durum, soruşturmanın gizliliği ilkesiyle nasıl bir denge kurmaktadır?

Bu düzenlemenin temel sebebi, 'soruşturmanın gizliliği' (CMK m. 157) ilkesi ile 'uzlaştırmanın etkin bir şekilde yürütülmesi' ihtiyacı arasında bir denge kurmaktır. Soruşturma dosyası, henüz deşifre olmamış diğer şüpheliler, devam eden teknik takip bilgileri, tanıkların kimlik bilgileri gibi, uzlaştırma müzakeresiyle doğrudan ilgisi olmayan ancak soruşturmanın selameti açısından gizli kalması gereken bilgiler içerebilir. Tüm dosyanın uzlaştırmacıya ve dolayısıyla taraflara verilmesi, soruşturmanın gizliliğini ihlal edebilir ve delillerin karartılmasına veya diğer şüphelilerin kaçmasına yol açabilir. Bu nedenle kanun koyucu, bir filtre mekanizması getirmiştir. Cumhuriyet savcısı, uzlaştırmacının müzakereleri yürütebilmesi için gerekli olan (olay tutanağı, mağdur ve şüphelinin ifadeleri, zarar miktarını gösteren belgeler gibi) belgeleri seçerek verir, ancak soruşturmanın genelini tehlikeye atacak bilgileri dosyadan ayıklar. Bu, hem uzlaştırmacının görevini yapabilmesini sağlar hem de soruşturmanın gizliliğini korur. (Bkz: kadimhukum.com.tr/makale/uzlastirma-kanunu-uzlasma-sartlari-cmk-253/)