Türk Vatandaşlığı Kanunu (TVK) m. 25 uyarınca vatandaşlıktan çıkma izni için aranan 'yabancı bir devlet vatandaşlığını kazanmış olmak veya kazanacağına ilişkin inandırıcı belirtiler bulunmak' şartının temel amacı nedir? Bu şart, vatansızlığın önlenmesi ilkesiyle nasıl bir ilişki içindedir?

Bu şartın temel amacı, Apatrid (Vatansız) Kişilerin Statüsüne İlişkin 1954 tarihli New York Sözleşmesi ve Vatansızlığın Azaltılmasına Dair 1961 tarihli Sözleşme gibi uluslararası belgelerle de güvence altına alınan 'vatansızlığın önlenmesi' ilkesini hayata geçirmektir. Devlet, bir vatandaşını vatandaşlıktan çıkarırken, onun vatansız kalmamasını temin etmekle yükümlüdür. Bu nedenle kanun, kişinin Türk vatandaşlığını kaybetmesinden önce başka bir devletin vatandaşlığına sahip olmasını veya en azından bu vatandaşlığı kazanacağının kuvvetle muhtemel (inandırıcı belirtiler) olmasını aramaktadır. 'İnandırıcı belirtiler' (örneğin yabancı devletten alınan teminat belgesi), kişinin iki vatandaşlık arasında hukuki bir boşluğa düşmesini engellemeye yönelik bir güvencedir. Kişi, çıkma izni aldıktan sonra bu belgeyle diğer devlet vatandaşlığını kazanır ve ancak kazandığını ispat ettiğinde kendisine 'çıkma belgesi' verilerek Türk vatandaşlığı sona erdirilir. Böylece kişinin hiçbir zaman vatansız kalmaması sağlanmış olur. (Bkz: kadimhukuk.com.tr/makale/vatandasliktan-cikma/, TVK m. 25)