Boşanma davası açmaya hakkı olan bir eş, dava dilekçesinde sadece ayrılık talep etmişse, mahkeme şartları oluşsa bile boşanma kararı verebilir mi? Tersi durumda, yani boşanma talebiyle açılan bir davada mahkeme hangi koşulda ayrılık kararı verebilir?

Bu iki durum arasında taleple bağlılık ilkesi açısından önemli bir fark vardır. TMK m. 170/2'ye göre, 'Dava yalnız ayrılığa ilişkinse, boşanmaya karar verilemez.' Yani, davacı talebini açıkça ayrılık ile sınırlamışsa, mahkeme bu talebi aşarak boşanma kararı veremez. Bu, taleple bağlılık ilkesinin bir gereğidir. Tersi durumda ise, yani dava boşanma talebiyle açılmışsa, mahkemenin takdir yetkisi daha geniştir. TMK m. 170/3'e göre, 'Dava boşanmaya ilişkinse, ancak ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı bulunduğu takdirde ayrılığa karar verilebilir.' Bu durumda mahkeme, boşanma sebebinin ispatlandığını kabul etse bile, tarafların barışma ve ortak hayatı yeniden kurma ihtimali olduğuna kanaat getirirse, boşanma yerine 1 ila 3 yıl süreyle ayrılığa karar verebilir. Bu, hakime tanınmış, evlilik birliğini korumayı amaçlayan bir takdir yetkisidir.