TCK m. 90/4'e göre, hasta bir insan üzerinde 'tedavi amaçlı deneme' yapılmasının ceza sorumluluğunu gerektirmemesi için hangi şartların bir arada bulunması gerekir?

TCK m. 90/4, normal bilimsel deneyden farklı olarak, hasta bir insan üzerinde 'tedavi amaçlı' bir deneme yapılmasını özel şartlara bağlamıştır. Bu denemenin bir suç oluşturmaması ve hukuka uygun kabul edilebilmesi için şu şartların tamamının birlikte gerçekleşmesi zorunludur: 1) Bilinen Yöntemlerin Sonuçsuz Kalması: 'Bilinen tıbbi müdahale yöntemlerinin uygulanmasının sonuç vermeyeceğinin anlaşılması' gerekir. Yani, deneme, son çare olarak başvurulabilecek bir yöntem olmalıdır. 2) Rızanın Varlığı: Kişi üzerinde yapılan denemenin, onun 'rızasına' dayanması şarttır. 3) Bilgilendirilmiş ve Yazılı Rıza: Açıklanan bu rızanın, denemenin mahiyeti ve sonuçları hakkında 'yeterli bilgilendirmeye dayalı olarak yazılı' olması gerekir. Sözlü rıza yeterli değildir. 4) Bilimsel Yöntemlere Uygunluk: Yapılan denemenin, keyfi değil, 'bilimsel yöntemlere uygun' olması şarttır. 5) Uzman Hekim ve Hastane Ortamı: Tedavinin 'uzman hekim tarafından bir hastane ortamında' yapılması gerekir. Bu şartların tamamı sağlandığında, tedavi amaçlı deneme hukuka uygun kabul edilir ve cezai sorumluluk doğurmaz. (Kaynak: zulkufarslan.av.tr_vucut-dokunulmazligina-karsi-suclar/)