Bir sanığın 'haksız el koyma' nedeniyle Devlet'ten tazminat talep edebileceği dört farklı durumu, CMK m. 141/1-j'ye göre ve metindeki Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının açıklamaları doğrultusunda belirtiniz.

CMK m. 141/1-j, haksız el koyma nedeniyle tazminat talep edilebilecek dört durumu düzenlemektedir. Metinde analizi yapılan YCGK kararında da açıklandığı üzere bu durumlar şunlardır: 1) Koşulları Oluşmadığı Hâlde Elkoyma: Kanunda öngörülen elkoyma şartları (örneğin, CMK m. 128 için katalog suç, somut delile dayanan kuvvetli şüphe, uzman kurum raporu vb.) oluşmamasına rağmen bir eşyaya veya malvarlığı değerine el konulmasıdır. Bu, elkoymanın en başından hukuka aykırı olduğu anlamına gelir. 2) Korunması İçin Gerekli Tedbirlerin Alınmaması: Elkonulan eşyanın, devletin muhafazası altındayken uygun şekilde korunmaması sonucu yıpranması, bozulması, değer kaybetmesi veya zayi olmasıdır. Devlet, el koyduğu eşyanın değerini muhafaza etmekle yükümlüdür. Bu yükümlülüğün ihlali tazminat nedenidir. 3) Amaç Dışı Kullanılması: Elkonulan eşyanın, delil olarak saklama veya müsadereyi güvence altına alma amacı dışında, başka bir amaçla (örneğin, bir kamu kurumunun elkonulan aracı kendi işlerinde kullanması) kullanılmasıdır. 4) Zamanında Geri Verilmemesi: Soruşturma veya kovuşturma bakımından muhafazasına gerek kalmadığı veya müsadereye tabi tutulmayacağı anlaşıldığı halde, elkonulan eşyanın makul bir sürede sahibine iade edilmemesidir. Elkoyma amacının ortadan kalkmasına rağmen eşyanın geri verilmemesi, mülkiyet hakkına haksız bir müdahale oluşturur ve tazminat gerektirir. (Kaynak: barandogan.av.tr_blog_ceza-hukuku_elkoyma-karari-nedir-cmk.html)