İkna suretiyle irtikap (TCK m. 250/2) suçunun maddi unsurunu oluşturan temel eylemler nelerdir ve bu suç tipinde mağdurun iradesinin sakatlanma biçimi, icbar suretiyle irtikaptan nasıl farklılaşır?

İkna suretiyle irtikap suçunun maddi unsurunu, kamu görevlisinin 'görevinin sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği hileli davranışlarla' bir kimseyi kendisine veya başkasına yarar sağlamaya veya bu yolda vaatte bulunmaya 'ikna etmesi' oluşturur. Bu suç tipinde mağdurun iradesi, icbar suretiyle irtikaptaki gibi zorlama veya manevi cebirle değil, 'hile' ve 'aldatma' yoluyla sakatlanır. Kamu görevlisi, sahip olduğu konumun yarattığı güveni kullanarak, mağduru aslında gerekli olmayan bir ödemeyi yapması veya bir menfaati sağlaması gerektiğine inandırır. Mağdur, korktuğu veya zorlandığı için değil, aldatıldığı ve kandırıldığı için menfaat temininde bulunur. Temel fark şudur: - İcbar suretiyle irtikapta (m. 250/1), fail 'nüfuzunu' kullanarak 'zorlar'; mağdur korku ve baskı altındadır. - İkna suretiyle irtikapta (m. 250/2), fail 'güveni' kötüye kullanarak 'hile yapar'; mağdur hataya düşürülmüş ve ikna edilmiştir. Her iki durumda da mağdurun haklı bir işi vardır, ancak bu işin görülmesi için menfaat teminine yönlendirilme biçimi farklıdır. (Kaynak: sen.av.tr_tr_makale_irtikap-ve-rusvet-suclarinin-mukayesesi)