CMK m. 140 kapsamında 'teknik araçlarla izleme' tedbiri sırasında, hakkında karar bulunmayan bir kişinin suç işlediğine dair tesadüfen delil elde edilmesi durumunda, bu delilin hukuki akıbeti ne olur? Bu durumu, iletişimin denetlenmesi sırasında tesadüfen elde edilen delilleri düzenleyen CMK m. 138/2 ile karşılaştırarak hukuki boşluğu analiz ediniz.

CMK m. 140, 'teknik araçlarla izleme' tedbiri sırasında tesadüfen elde edilen delillerin akıbeti konusunda bir düzenleme içermemektedir. Metindeki analize göre bu, önemli bir hukuki boşluktur. CMK, sadece 'iletişimin denetlenmesi' (telefon dinlemesi vb.) sırasında tesadüfen delil elde edilmesini CMK m. 138/2'de özel olarak düzenlemiştir. Bu maddeye göre, iletişimin denetlenmesi sırasında, soruşturmayla ilgisiz ancak başka bir katalog suçu oluşturabilecek bir delil tesadüfen elde edilirse, bu delil muhafaza altına alınır ve durum derhal Cumhuriyet Savcılığına bildirilir. Bu delil, ancak CMK m. 135'teki katalog suçlar için kullanılabilir. Ancak, CMK m. 140 (teknik izleme) için benzer bir hüküm yoktur. Ceza muhakemesinde temel hak ve özgürlükleri kısıtlayan normlarda kıyas yasağı esastır. Bu nedenle, CMK m. 138/2'deki tesadüfi delil kullanma imkanının, hakkında özel bir düzenleme bulunmayan CMK m. 140'a kıyasen uygulanması mümkün değildir. Böyle bir uygulama, Anayasa m. 13'teki 'sınırlamaların ancak kanunla yapılabileceği' ilkesine ve İHAS m. 8'deki özel hayatın gizliliğine aykırı olur. Sonuç olarak, mevcut yasal düzenleme çerçevesinde, teknik araçlarla izleme sırasında hakkında karar olmayan bir kişiye ait tesadüfen elde edilen deliller 'hukuka aykırı delil' niteliğindedir ve ceza yargılamasında kullanılamaz. Bu konuda bir delil değerlendirme imkanı isteniyorsa, bunun açık bir kanuni düzenleme ile yapılması zorunludur. (Kaynak: sen.av.tr_tr_makale_hakkinda-teknik-araclarla-izleme-kararıi-bulunmayan-sanik-hakkinda-elde-edilen-delillerin-hukuka-aykiriligi)