Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle kısıtlanmış bir kişi üzerindeki vesayetin kaldırılabilmesi için TMK m. 474'te aranan usuli şart nedir? Bu şartın diğer kısıtlılık hallerinden farkını belirtiniz.

TMK m. 474, akıl hastalığı veya akıl zayıflığı nedeniyle kısıtlanmış olan kişi üzerindeki vesayetin kaldırılması için özel ve zorunlu bir usuli şart öngörmektedir. Bu şarta göre, vesayetin kaldırılmasına ancak 'kısıtlama sebebinin ortadan kalkmış olduğunun resmî sağlık kurulu raporu ile belirlenmesi hâlinde' karar verilebilir. Bu, hakime takdir yetkisi bırakmayan, emredici bir kuraldır. Hakimin, kısıtlının iyileştiğine dair kişisel bir kanaate varması veya tanık dinlemesi yeterli değildir; mutlaka tam teşekküllü bir hastaneden alınmış, kısıtlama sebebinin (akıl hastalığı/zayıflığı) ortadan kalktığını açıkça belirten bir resmi sağlık kurulu raporu gereklidir. Bu şartın diğer kısıtlılık hallerinden temel farkı, delilin türünün kanun tarafından özel olarak belirlenmiş olmasıdır. Örneğin, savurganlık veya alkol bağımlılığı nedeniyle kısıtlanan birinin vesayetinin kaldırılması için en az bir yıldır şikayete neden olmaması yeterliyken (TMK m. 475), akıl hastalığı durumunda sübjektif değerlendirmelere yer bırakılmamış, objektif ve tıbbi bir kanıt olan resmi sağlık kurulu raporu zorunlu kılınmıştır. Bu, kararın ciddiyeti ve kişinin fiil ehliyetini yeniden kazanmasının toplumsal sonuçları nedeniyle getirilmiş bir güvencedir. (Kaynak: barandogan.av.tr_blog_medeni-hukuk_vesayet-nedir-vesayet-davasi-ve-vasi-atanmasi.html)