HMK m. 229/2'nin anlamı nedir? 'Kendisine yemin iade olunan kimse' kimdir ve bu kişinin yemin etmekten kaçınmasının ispat hukuku açısından sonucu ne olur?

'Kendisine yemin iade olunan kimse', bir davada başlangıçta karşı tarafa yemin teklif eden, ancak karşı tarafın bu yemini etmeyip kendisine geri iade ettiği (yönelttiği) kişidir. Yemin, bir delil olarak taraflar arasında bu şekilde iade edilebilir. HMK m. 229/2'ye göre, kendisine bu şekilde yemin iade edilen taraf (yani ilk yemin teklif eden taraf), bu yemini etmekten kaçınırsa, 'yemin konusu vakıa ispat edilememiş sayılır.' Bu durumda, ispat yükü kendisinde olan bu taraf, son delil olan yemini de kendi aleyhine sonuçlandırdığı için, iddiasını veya savunmasını ispatlayamamış olur ve davayı kaybeder. Örneğin, alacaklı olduğunu iddia eden davacı, borçlu olmadığını söyleyen davalıya yemin teklif eder. Davalı, 'Ben yemin etmiyorum, asıl sen alacaklı olduğuna dair yemin et' diyerek yemini iade eder. Davacı bu yemini etmekten kaçınırsa, alacağını ispat edememiş sayılır. (Kaynak: hmk-madde-229-yemin-etmemenin-sonuclari.html)