HMK'ya 7251 sayılı Kanunla eklenen m. 177/2, Yargıtay'ın 4/2/1948 tarihli ve 10/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın etkisini nasıl değiştirmiştir? Bu değişiklikten önce bozmadan sonra ıslah neden mümkün değildi?

HMK'ya eklenen m. 177/2, Yargıtay'ın 1948 tarihli 'bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı' yönündeki köklü İçtihadı Birleştirme Kararı'nı (İBK) belirli şartlar altında geçersiz kılmış ve etkisini ortadan kaldırmıştır. Bu değişiklikten önce bozmadan sonra ıslah mümkün değildi çünkü Yargıtay, bozma kararından sonra yerel mahkemenin sadece bozma kararı çerçevesinde inceleme yapabileceğini, tahkikatın bitmiş sayıldığını ve iddia ve savunmanın genişletilmesi yasağının yeniden başladığını kabul ediyordu. Bozma sonrası yargılamanın, ilk yargılamanın bir devamı olduğu ve tahkikat aşamasının tamamlandığı düşünülüyordu. HMK m. 177/1'deki 'ıslah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir' hükmü de bu yoruma dayanak olarak kullanılıyordu. 7251 sayılı Kanunla yapılan yeni düzenleme ise, ilk derece mahkemesinin bozmaya uyduktan sonra 'tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde' yargılamanın fiilen tahkikat aşamasına döndüğünü yasal olarak kabul etmiş ve bu yeni tahkikat bitene kadar ıslah yolunu açıkça tanıyarak 1948 tarihli İBK'nın uygulama alanını daraltmıştır. (barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-177-islahin-zamani-ve-sekli.html)