SGK'nın tıbbi cihaz bedellerini belirlemedeki yetkisi (5510 S.K. m. 63) ile vatandaşın Anayasal sağlık hakkı (Anayasa m. 56) arasında nasıl bir hukuki denge kurulmalıdır? Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararında bu denge nasıl yorumlanmıştır?

Bu hukuki denge, sosyal devlet ilkesi (Anayasa m. 2) çerçevesinde kurulmalıdır. 5510 S.K. m. 63, SGK'ya finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin bedellerini belirleme yetkisi verse de, bu yetki mutlak ve sınırsız değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun ilgili kararında (2015/3898 E., 2019/693 K.), bu yetkinin hastanın sağlık hizmetine erişim hakkını engelleyecek veya onu ağır bir maddi yük altında bırakacak şekilde kullanılamayacağı vurgulanmıştır. Aksi durum, Anayasa'nın güvence altına aldığı sağlıklı yaşama hakkına ve sosyal devlet ilkesine aykırılık teşkil eder. Dolayısıyla, Kurum'un belirlediği SUT bedeli, piyasa gerçeklerinden tamamen kopuk ve zorunlu bir tıbbi cihazın alınmasını imkansız kılıyorsa, bu belirleme hukuka uygun kabul edilemez. Bu noktada yargı, piyasa araştırması yaparak 'rayiç bedeli' tespit etmek ve Anayasal hakkı korumak suretiyle dengeyi sağlamalıdır. (zulkufarslan.av.tr - Tıbbi Cihazın Bedelinin Geri Alınması)