Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin 2017/6770 E. , 2018/2314 K. sayılı kararında, infaz kurumunda ele geçen uyuşturucu maddelerin 'ticari amaçla bulundurulduğu' iddiasına rağmen 'infaz kurumunda uyuşturucu madde bulundurma' suçu olarak vasıflandırılmasının gerekçesi nedir?

Yargıtay 20. Ceza Dairesi'nin bu kararında, sanıklarda ele geçen ecstasy, esrar ve eroin gibi uyuşturucu maddelerin 'ticari amaçla bulundurdukları' iddiasıyla TCK 188/3-4-5 ve 297/1-son maddeleri uyarınca kamu davası açılmasına rağmen, mahkemenin suç niteliğinde hataya düştüğü belirtilmiştir. Yargıtay, sanıkların savunmalarının aksine, ele geçen uyuşturucu maddeleri infaz kurumunda sattıklarına veya başkalarına verdiklerine ya da birlikte kullanma dışında bir amaç için bulundurduklarına ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve somut delil bulunmadığına hükmetmiştir. Bu nedenle, fiillerinin TCK Madde 297/1'de tanımlanan 'infaz kurumunda uyuşturucu madde bulundurma' suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir. Ele geçenin uyuşturucu madde olması nedeniyle TCK 297/1'in ikinci cümlesinde öngörülen fikri içtima kuralları gereğince uygulama yapılarak hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Bu karar, ticari amaçla bulundurma kastının yeterli delille ispatlanamaması halinde, daha hafif bir suç vasfına (infaz kurumunda bulundurma) dönüleceğini göstermektedir.