Yargıtay kararlarında, 'zorunlu savunman' ücretlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi neden hukuka aykırı bulunmuştur? Hangi uluslararası sözleşme ve kanun maddeleri bu durumu düzenler?

Yargıtay kararlarında (örneğin 6. Ceza Dairesi'nin 2018/295 K., 2017/3993 K., 2015/45081 K. sayılı kararları), 5271 sayılı CMK'nın 150. maddesi uyarınca sanık savunmasını yapmak üzere görevlendirilen zorunlu savunman (avukat) ücretlerinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu durum, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki ('suçlanan herkes, kendini bizzat savunmak veya kendi seçtiği bir avukatın yardımından yararlanmak; eğer avukat tutmak için gerekli maddî olanaklardan yoksun ise ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde resen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabilmek hakkına sahiptir') düzenlemeye ve 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 8. maddesine (bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı) açıkça aykırıdır. Bu nedenle, hükmün yargılama giderlerine ilişkin kısmından avukatlık ücretleri çıkartılmak suretiyle düzeltilmesi gerekmektedir.