Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin 2016/5922 E. , 2017/3415 K. sayılı kararına göre, hükümlünün idrarında tespit edilen 'Benzodiazepin' maddesi infaz kurumuna yasak eşya sokma suçu kapsamında değerlendirilmemiş ve beraat kararı verilmiştir. Bu kararın dayandığı temel hukuksal gerekçeleri açıklayınız.

Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin bu kararında, sanığın idrarında tespit edilen 'Benzodiazepin' maddesinin TCK 297 kapsamında uyuşturucu madde olup olmadığı tartışılmıştır. Karar, 'Benzodiazepin' maddesinin TCK Madde 188/4'e, 2313 ve 3298 sayılı Kanunlara veya 1961 Sayılı TEK Sözleşmesinin cetvellerine göre uyuşturucu veya uyarıcı madde olmadığını belirtmiştir. Ayrıca, bu maddenin satışı yetkili tabip tarafından düzenlenen reçeteye bağlı olsa ve uyuşturucu/uyarıcı etki doğursa da, TCK Madde 188/6'nın aksine TCK Madde 191/1'de benzer bir düzenlemeye yer verilmediği, dolayısıyla bu maddeyi kullanmanın TCK 191/1'e göre suç olmadığı vurgulanmıştır. Suç tarihi itibarıyla TCK 297'nin, yeşil reçeteye tabi ilaçları yasak eşya olarak sayan 2. fıkrasının (Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği için) yürürlükte olmaması nedeniyle, sanığın eyleminin suç teşkil etmediği kabul edilerek beraat kararı verilmiştir. Bu karar, kanunilik ilkesinin sıkı yorumunu ve suç tanımının açık olmasının önemini ortaya koymaktadır.