Yağma suçunda teşebbüs (TCK 35) hükümlerinin uygulanabilme koşullarını ve Yargıtay'ın 2019/357 K. ve 2018/18 K. sayılı kararlarında bu konuya ilişkin yaklaşımlarını açıklayınız.

Yağma suçu, neticesi hareket ile bitişik bir suç olup teşebbüse elverişlidir. TCK Madde 35'e göre teşebbüsün varlığı için kasıtlı suç işleme kararı, elverişli hareketlerle doğrudan icraya başlama ve failin elinde olmayan nedenlerle suçun tamamlanamaması veya amacın gerçekleşmemesi gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2019/357 K. ve 2018/18 K. sayılı kararları, yağma suçunda almanın gerçekleşmesinin hırsızlık suçunun aksine, failin malı egemenlik alanına sokmasına bağlı olmadığını vurgulamıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere, cebir veya tehdidin etkisiyle mağdur malı teslim ettiğinde veya alınmasına karşı koyamadığında suç tamamlanır. Dolayısıyla, mağdurun malı alıp giderken yakalanması halinde teşebbüs değil, tamamlanmış suç söz konusu olur. Örneğin, 2018/18 K. sayılı kararda, sanığın telefonu alıp kaçarken takip edilip yere atması durumunda suçun tamamlandığı, teşebbüs aşamasında kalmadığı kabul edilmiştir. Ancak 2019/357 K. sayılı kararda, sanıkların para alamadıkları olayda nitelikli yağmaya teşebbüs kabul edilmiştir, çünkü mal henüz ele geçirilememiştir.