Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda (TCK 149/2) nasıl bir hukuki sonuç ortaya çıkar? Bu hükmün 'fikri içtima' prensibiyle ilişkisi nedir?

TCK Madde 149/2'ye göre, yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır. Bu durum, yağma suçunun işlenmesi sırasında mağdurun neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralanmasına yol açılması halinde, failin hem yağma suçundan hem de kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılacağı anlamına gelir. Bu hüküm, TCK'nın genel fikri içtima (TCK 44) kuralından farklıdır. Normalde fikri içtima, tek bir fiille birden fazla suçun oluşması halinde en ağır cezayı gerektiren suçtan ceza verilmesini öngörür. Ancak TCK 149/2, özel bir düzenleme ile 'gerçek içtima' (ayrı ayrı cezalandırma) ilkesini benimsemiştir, yani yaralama fiilinin yağmanın bir aracı olmaktan çıkıp, kendi başına ağır bir sonuç doğurması halinde ayrıca cezalandırılacağını belirtir (Bkz. TCK Madde 149 Gerekçesi).