Bir hükümlünün, infaz kurumunda yapılan aramada üzerinde, çalışır durumda olmayan, bataryası ve sim kartı bulunmayan eski bir cep telefonu bulunmuştur. Bu eylem TCK m. 297/1 suçunu oluşturur mu?

Bu eylemin TCK m. 297/1 suçunu oluşturup oluşturmayacağı, suçun bir 'somut tehlike suçu' mu yoksa 'soyut tehlike suçu' mu olarak yorumlandığına göre değişir. Ancak Yargıtay'ın genel eğilimi, bu tür bir eylemin de suçu oluşturacağı yönündedir. Gerekçe şudur: TCK m. 297, infaz kurumunun genel disiplin ve güvenliğini korumayı amaçlayan bir soyut tehlike suçudur. Kanun, 'elektronik haberleşme aracı'nın kendisini yasaklamıştır; bu aracın o an çalışır durumda olup olmamasını bir koşul olarak belirtmemiştir. Çalışmayan bir telefonun dahi, başka bir batarya veya sim kart bulunarak kolayca çalışır hale getirilebilme potansiyeli vardır. Bu potansiyel tehlike, suçun oluşumu için yeterli kabul edilir. Telefonun parçalara ayrılmış olması veya çalışmıyor olması, sadece TCK m. 61 uyarınca temel cezanın belirlenmesinde, tehlikenin azlığı olarak lehe bir değerlendirme nedeni olabilir, ancak suçun varlığını ortadan kaldırmaz. Bu, kanunun lafzına ve korumayı amaçladığı hukuki değere dayalı bir yorumdur.