TCK m. 184/5'teki etkin pişmanlık hükmü, aynı maddenin 3. fıkrasında (yapı kullanma izni alınmamış binalarda sınai faaliyete müsaade etme) düzenlenen suç için neden uygulanmaz? Kanun koyucunun bu iki suç tipi arasında yaptığı ayrımın ardındaki potansiyel tehlike farkını açıklayınız.

TCK m. 184/5, açıkça sadece 1. ve 2. fıkralar için etkin pişmanlık öngörmüş, 3. fıkrayı kapsam dışı bırakmıştır. Bu ayrımın ardındaki temel neden, suçların yarattığı tehlikenin niteliğindeki farktır. 1. ve 2. fıkralardaki suçlar, doğrudan 'imar düzenine' ve 'çevreye' yönelik bir kirlilik ve düzensizlik yaratır. Bu aykırılık, yapının yıkılması veya ruhsata uygun hale getirilmesiyle 'giderilebilir' bir niteliktedir. Ancak 3. fıkradaki suç, yapı kullanma izni (iskan) olmayan bir binada 'sınai faaliyet' yürütülmesine izin verilmesidir. Yapı kullanma izni, bir binanın sadece imara değil, aynı zamanda deprem yönetmeliği, yangın güvenliği, sağlık koşulları, elektrik ve makine tesisatı gibi can ve mal güvenliğini ilgilendiren tüm teknik standartlara uygun olduğunun belgesidir. İskanı olmayan bir binada sanayi faaliyeti yürütmek, sadece imar kirliliği değil, aynı zamanda büyük bir yangın, çökme, iş kazası gibi can ve mal güvenliğini doğrudan ve yüksek derecede tehdit eden bir tehlike yaratır. Kanun koyucu, bu tehlikenin vahametini daha yüksek gördüğü için, bu suçu işleyen faile sonradan aykırılık giderilse bile bir pişmanlık indirimi veya cezasızlık imkanı tanımamayı tercih etmiştir.