TCK m. 297/1'de sayılan 'elektronik haberleşme aracı' kavramı neleri kapsar? Bu kavramın yorumunda kanunilik ilkesinin rolü nedir?

'Elektronik haberleşme aracı', ses, görüntü veya veri gibi bilgileri elektromanyetik sinyaller aracılığıyla bir noktadan diğerine iletmeye veya almaya yarayan her türlü cihazı kapsar. Bu tanıma en başta cep telefonları, telsizler, akıllı saatler, internete bağlanabilen tabletler ve benzeri cihazlar girer. Bu kavramın yorumunda 'kanunilik ilkesi' (TCK m. 2) kritik bir rol oynar. Bu ilke, suç tanımlarının açık, belirli ve öngörülebilir olmasını ve kıyas yasağını gerektirir. Mahkeme, bir cihazın bu tanıma girip girmediğini değerlendirirken, onun temel işlevinin haberleşme olup olmadığını dikkate almalıdır. Örneğin, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2019/13406 E. sayılı kararında, tek başına bir 'hafıza kartı'nın elektronik haberleşme aracı olmadığına karar verilmiştir. Çünkü hafıza kartı, haberleşme değil, veri depolama işlevi görür. Bu, kanunilik ilkesi gereği suç tanımının dar ve lafza uygun yorumlanması gerektiğini gösteren bir örnektir.