Ceza Genel Kurulu'nun 2018/540 sayılı kararında, TCK m. 184'ün uygulanma alanı 'belediye sınırları veya özel imar rejimine tabi yerler' olarak belirtilmiştir. 'Özel imar rejimine tabi yerler' kavramına hangi alanlar örnek olarak verilebilir? Bu alanlarda suçun işlenmesi durumunda, ayrıca belediye sınırları içinde olup olmadığını araştırmak gerekir mi?

Ceza Genel Kurulu'nun 2018/540 sayılı kararında ve TCK m. 184 gerekçesinde 'özel imar rejimine tabi yerler' kavramına örnekler verilmiştir. Bu yerler, genel imar planlamasından farklı, kendilerine özgü kanunlarla ve kurallarla yönetilen alanlardır. Başlıca örnekler şunlardır: Organize Sanayi Bölgeleri (OSB), Endüstri Bölgeleri, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri (Teknokentler), Serbest Bölgeler, Turizm Merkezleri ve Kültür ve Turizm Koruma ve Gelişim Bölgeleri, Kıyı Kanunu kapsamındaki alanlar, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamındaki sit alanları ve Boğaziçi Kanunu kapsamındaki alanlar. Eğer bir suçun bu tür özel imar rejimine tabi bir yerde işlendiği tespit edilirse, TCK m. 184'ün uygulanması için bu yerin ayrıca belediye sınırları içerisinde olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Kanundaki 'veya' bağlacı, bu iki koşuldan birinin varlığının yeterli olduğunu göstermektedir.