Sanık, cezaevine uyuşturucu madde sokması için başka bir kişiyi (azmettiren olarak) teşvik etmiştir. Uyuşturucu madde, bu diğer kişi tarafından cezaevine sokulurken yakalanmıştır. Sanığın eylemi 'infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma suçuna azmettirme' midir, yoksa TCK m. 191 kapsamında 'kullanmak için uyuşturucu madde kabul etme' suçu mudur? Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2015/4979 E. sayılı kararındaki ayrımı açıklayınız.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2015/4979 E. sayılı kararına göre, bu durumda sanığın fiili, tamamlanmış 'kullanmak için uyuşturucu maddeyi kabul etme ve bulundurma' (TCK m. 191) suçu ile teşebbüs aşamasında kalmış 'ceza infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma' (TCK m. 297/1, 35) suçlarını oluşturur. Sanığın amacı kullanmak olduğu için, maddeyi temin eden kişi TCK m. 188'den sorumlu olurken, kullanma amacındaki sanık TCK m. 191'den sorumlu olur. Madde, sanık adına bir başkası tarafından alındığı anda sanık yönünden 'kabul etme/bulundurma' fiili tamamlanmış olur. Aynı zamanda, maddenin cezaevine sokulması fiili, yakalandığı için teşebbüs aşamasında kalmıştır. Bu durumda TCK m. 297/1-c.2'deki özel fikri içtima kuralı gereği, bu iki suçtan (tamamlanmış TCK m. 191 ve teşebbüs halinde TCK m. 297) hangisi daha ağır sonuç doğuruyorsa o suçtan temel ceza belirlenip, TCK m. 297/1-c.2 uyarınca yarı oranında artırım yapılarak tek bir ceza verilmelidir. Sanığın eylemini sadece 'uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna azmettirme' olarak nitelemek hatalıdır.