Yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ceza sorumluluğu nasıl belirlenir? TCK m. 149/2 hükmünü ve bu hükmün ceza hukuku tekniği açısından ne anlama geldiğini açıklayınız.

TCK m. 149/2'ye göre, yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halleri (örneğin TCK m. 87'deki haller) gerçekleşirse, faile hem nitelikli yağma suçundan (TCK m. 149/1) hem de ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümlerden (TCK m. 86, 87) ceza verilir. Bu hüküm, 'gerçek içtima' kuralının özel bir uygulamasını teşkil eder. Normalde yağma suçu, cebir (kasten yaralamanın basit halini içerebilir) ve hırsızlık suçlarından oluşan bileşik bir suçtur ve basit yaralama yağma suçunun içinde erir (tüketen-tükenen norm ilişkisi). Ancak kanun koyucu, yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin (örneğin kemik kırığı, duyu veya organ kaybı) gerçekleşmesini, yağmanın unsuru olan basit cebir boyutunu aşan ve ayrıca cezalandırılması gereken bir haksızlık olarak görmüş ve bu durumda gerçek içtima hükümlerinin uygulanacağını özel olarak düzenlemiştir.