Yargılamanın yenilenmesi sonucunda verilen beraat kararının, CMK m. 223'teki beraat türlerinden hangisine daha yakın bir nitelik taşıdığı söylenebilir?

Yargılamanın yenilenmesi sonucunda verilen beraat kararı, genellikle CMK m. 223/2'de sayılan beraat türlerinden birine dayanır. Eğer yargılamanın yenilenmesi, sanığın suçu işlemediğini ortaya koyan yeni bir delil (örneğin, gerçek failin ortaya çıkması veya bir DNA raporu) nedeniyle yapılmışsa, verilecek beraat kararı CMK m. 223/2-b'deki 'yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması' gerekçesine dayanacaktır. Bu, en güçlü beraat türüdür ve sanığın lekelenmeme hakkını en üst düzeyde korur. Bu tür bir beraat kararı, CMK m. 141 vd. uyarınca tazminat hakkını da doğurur.