Haksız bir saldırı karşısında, saldırıya uğrayan kişinin kaçma imkanı varken kaçmayıp savunma yapmayı tercih etmesi, meşru müdafaa hakkını ortadan kaldırır mı?

Bu konu doktrinde tartışmalı olmakla birlikte, genel kabul gören görüşe göre, bir kimsenin haksız bir saldırı karşısında kaçma zorunluluğu yoktur. Hukuk düzeni, bireyden, haksızlık karşısında geri çekilmesini veya onurunu zedeleyecek şekilde kaçmasını bekleyemez. Kişinin, hakkını koruma ve saldırıyı defetme hakkı önceliklidir. Dolayısıyla, kaçma imkanı varken savunma yapmayı tercih etmek, tek başına meşru müdafaa hakkını ortadan kaldırmaz. Ancak, bu durum 'savunmanın zorunluluğu' ve 'orantılılık' ilkelerinin değerlendirilmesinde bir ölçüt olabilir. Eğer çok basit ve zararsız bir şekilde tehlikeden uzaklaşma imkanı varken, kişi orantısız ve ağır bir savunmayı tercih ederse, bu durum sınırın aşılması olarak değerlendirilebilir. Fakat temel ilke, 'korkan değil, korunan hak üstündür' şeklindedir.