Boşanma davasında, davalı tarafın az kusurlu olmasına rağmen boşanmaya karşı çıkması, hangi durumda hakkın kötüye kullanılması olarak nitelendirilebilir ve bu durumun sonucu ne olur?

Az kusurlu eşin boşanmaya karşı çıkması, TMK m. 166/2 uyarınca, eğer 'evlilik birliğinin devamında kendisi ve çocuklar için korunmaya değer bir yarar kalmamışsa', hakkın kötüye kullanılması (TMK m. 2) olarak nitelendirilebilir. Örneğin, taraflar yıllardır fiilen ayrı yaşıyorsa, aralarında hiçbir duygusal bağ kalmamışsa, evlilik sadece kağıt üzerinde devam ediyorsa ve bu durumun sürdürülmesinin az kusurlu eşe veya çocuklara objektif bir faydası yoksa, sırf diğer eşe zorluk çıkarmak veya ondan intikam almak gibi amaçlarla boşanmaya karşı çıkmak, hakkın kötüye kullanılmasıdır. Bu durumda mahkeme, davacı daha fazla kusurlu olsa bile, az kusurlu eşin bu itirazını dikkate almaz ve boşanmaya karar verir.