Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 30.11.2021 tarihli, 2021/28141 K. sayılı kararında, sanığın ikinci kez mükerrir olmadığına karar verilmesinin ardındaki hukuki mantık nedir?

Kararın temelindeki hukuki mantık, TCK m.58'de düzenlenen 'tekerrür' ile 'özel tehlikeli suçluluk' (örneğin örgüt üyeliği) nedeniyle uygulanan mükerrirlere özgü infaz rejiminin (TCK m.58/9) farklı kurumlar olduğudur. Karara konu olayda, sanığın tekerrüre esas alınan ilk ilamı 'terör örgütüne üye olmak' suçuna ilişkindir. Bu suç, niteliği gereği 'özel tehlikeli suçluluk' hali sayıldığından, TCK m.58/9 uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi yasal bir zorunluluktur. Ancak Yargıtay'a göre bu durum, sanığın hukuken 'mükerrir' olduğu anlamına gelmez. 'Mükerrir' olmak için TCK m.58'in genel şartlarının (önceki kesinleşmiş mahkumiyetten sonra belirli sürede yeni suç işleme) gerçekleşmesi gerekir. Dolayısıyla, ilk suçun sadece 'özel tehlikeli suçluluk' hali olması, ikinci suç açısından sanığın 'ikinci kez mükerrir' sayılması için yeterli değildir. Bu nedenle mahkemenin sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesini (ikinci kez mükerrirlere koşullu salıverilme uygulanmaması) uygulaması hukuka aykırı bulunarak bozulmuştur.