Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 12.12.2003 tarihli kararında, sanıkların kendilerine yönelik silahlı saldırıyı bertaraf etmek için yaptıkları eylem neden meşru müdafaa kapsamında kabul edilmiştir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 912/3124 sayılı kararında, maktul Ahmet'in, sanıklar Mehmet ve Alaittin'e ruhsatsız tabancasını doğrulttuğu, sanıkların bu silahlı saldırı tehdidi altında Ahmet'in elinden silahı almak için boğuşmaya başladıkları belirtilmektedir. Bu durumda, sanıkların eylemi, kendilerine yönelmiş, gerçekleşmesi an meselesi olan haksız ve silahlı bir saldırıyı defetmeye yönelik zorunlu bir savunma olarak kabul edilmiştir. Sanıklar, saldırıyı durdurmak amacıyla hareket etmişlerdir. Bu nedenle, kendilerine yönelik silahlı saldırıyı bertaraf etmek üzere yaptıkları eylemlerin, TCK'nın ilgili maddesi (eski TCK m. 49) kapsamında meşru müdafaa şartlarını taşıdığı ve beraatlerine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.