İstirdat davası (İİK m. 72) ile sebepsiz zenginleşme davası (TBK m. 77) arasındaki temel farklardan üç tanesini, özellikle dava açma süresi ve ispat yükü açısından açıklayınız.

İstirdat davası ile sebepsiz zenginleşme davası arasındaki temel farklar şunlardır: 1. **Dava Açma Süresi:** İstirdat davası, borcun tamamının ödendiği tarihten itibaren 1 yıllık hak düşürücü süreye tabidir (İİK m. 72). Bu süre hakim tarafından re'sen dikkate alınır. Sebepsiz zenginleşme davası ise, hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten itibaren 2 yıl ve her halde zenginleşmenin gerçekleştiği tarihten itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresine tabidir (TBK m. 72). 2. **İspat Yükü:** İstirdat davasında borçlu, ödemeyi hataen yaptığını ispatlamakla yükümlü değildir. Sadece borçlu olmadığını ispat etmesi yeterlidir. Çünkü ödeme, cebri icra tehdidi altında yapılmış sayılır. Sebepsiz zenginleşme davasında ise, borçlu olmadığını ve ödemeyi hataen (yanılarak) yaptığını ispat etmesi gerekir. 3. **Davanın Niteliği:** Sebepsiz zenginleşme davası, başka bir dava açma imkanı olmayan hallerde başvurulabilen tali (ikincil) nitelikte bir davadır. İstirdat davasının şartları oluşmuşsa, bu dava asli (öncelikli) nitelikte olduğundan sebepsiz zenginleşme davası açılamaz. İstirdat davası, sebepsiz zenginleşmenin icra hukukundaki özel bir görünümüdür.