Bir ceza davasında, mahkemenin gerekçeli kararında 'iddia, savunma, sanıkların lehinde ve aleyhindeki delillerin tartışılması' zorunluluğu hangi anayasal ve yasal ilkeye dayanır?

Bu zorunluluk, öncelikle Anayasa'nın 141/3. maddesindeki 'Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.' hükmüne ve Anayasa'nın 36. maddesindeki 'adil yargılanma hakkı'na dayanır. Ayrıca, CMK m. 34, 230 ve 289/g maddeleri de kararların gerekçeli olması gerektiğini ve gerekçede delillerin tartışılıp değerlendirilmesi gerektiğini açıkça düzenler. Bu, kararın keyfi olmadığını göstermenin ve kanun yolu denetimine olanak tanımanın bir gereğidir. (Bkz: Yargıtay 7. CD, E. 2016/11776, K. 2017/1427)