TMK m. 823/3, oturma hakkına, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça intifa hakkına ilişkin hükümlerin uygulanacağını belirtir. Bu atıf hükmü gereğince, intifa hakkının sona erme sebeplerinden hangileri oturma hakkı için de geçerlidir?

Bu atıf hükmü gereğince, intifa hakkının sona erme sebeplerinin büyük bir çoğunluğu, niteliğine uygun düştüğü ölçüde, oturma hakkı için de geçerlidir. Bu sebepler şunlardır: 1. **Sürenin Dolması:** Eğer hak belirli bir süre için kurulmuşsa, sürenin bitimiyle sona erer (TMK m. 795). 2. **Hak Sahibinin Ölümü:** Oturma hakkı da intifa hakkı gibi şahsa bağlı bir hak olduğu için, hak sahibinin ölümüyle sona erer (TMK m. 797). 3. **Terkin (Vazgeçme):** Hak sahibi, hakkından feragat ederek tapu sicilinden terkin edilmesini isteyebilir (TMK m. 795). 4. **Taşınmazın Tamamen Yok Olması (Ziya):** Oturma hakkının konusu olan bina yıkılır veya kullanılamaz hale gelirse, hak da konusu kalmadığı için sona erer (TMK m. 796). 5. **Kamulaştırma:** Taşınmaz kamulaştırıldığında, hak taşınmaz üzerinden kalkar ve kamulaştırma bedeli üzerine geçer. 6. **Mahkeme Kararı:** Oturma hakkının kaldırılmasını gerektiren hukuki bir sebep varsa (örn: sözleşmenin iptali), bu mahkeme kararıyla sona erdirilebilir. 7. **Cebri İcra:** Oturma hakkından önce tesis edilmiş bir rehin hakkı nedeniyle taşınmaz satılırsa, oturma hakkı sona erer. (Bkz: barandogan.av.tr/blog/gayrimenkul-hukuku/oturma-hakki-nedir.html; TMK m. 794-802 atfıyla)