5275 sayılı İnfaz Kanunu m. 122 ile 647 sayılı eski kanunun yürürlükten kaldırılması, eski kanun döneminde verilmiş hapis cezalarının infazında, 647 sayılı Kanun'un 4. (koşullu salıverilme) ve 6. (cezanın ertelenmesi) maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağı konusunda nasıl bir hukuki durum yaratmıştır?

5275 sayılı İnfaz Kanunu, kendisinden önceki infaz kanunu olan 647 sayılı Kanun'u tamamen yürürlükten kaldırmıştır. Bu durum, TCK m. 7'de düzenlenen 'lehe kanun' ilkesinin infaz hukuku alanındaki bir yansıması olarak, infaz rejiminde önemli değişiklikler yaratmıştır. Hükümlünün koşullu salıverilmesi, cezasının ertelenmesi gibi infaza ilişkin tüm konular, artık suçun işlendiği tarihe bakılmaksızın, infazın yapıldığı tarihte yürürlükte olan 5275 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenir. Yani, eski 647 sayılı Kanun döneminde suç işleyip ceza almış bir hükümlünün koşullu salıverilme süresi hesaplanırken, artık 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi değil, 5275 sayılı Kanun'un 107. maddesi ve ilgili diğer hükümleri uygulanır. Benzer şekilde, ertelemeye ilişkin koşullar da yeni kanuna göre değerlendirilir. 'İnfaz rejimine ilişkin kanunların derhal uygulanırlığı' ilkesi gereği, failin lehine veya aleyhine olduğuna bakılmaksızın, yürürlükteki infaz kanunu uygulanır. (Bkz: İnfaz Kanunu m. 122)