TCK m. 34'ün gerekçesinde belirtilen 'sistemik hastalıkların' (diyabet, üremi vb.) geçici bir neden olarak kabul edilebilmesi için, bu hastalıkların kişinin hangi yetenekleri üzerinde ne düzeyde bir etki yaratması gerekir?

TCK m. 34 gerekçesinde belirtilen diyabet (şeker hastalığı), üremi (kanda üre yüksekliği) gibi sistemik hastalıkların, ceza sorumluluğunu ortadan kaldıran bir 'geçici neden' olarak kabul edilebilmesi için, bu hastalığa bağlı olarak ortaya çıkan bir komplikasyonun veya kriz anının, kişinin zihinsel yetenekleri üzerinde TCK m. 34/1'de belirtilen düzeyde bir etki yaratması gerekir. Bu etki şudur: Hastalığın yarattığı durum (örneğin hipoglisemi koması - kan şekeri düşüklüğü, veya üremik ensefalopati - beyin fonksiyon bozukluğu) nedeniyle kişi, suçu işlediği anda; - Ya 'işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğini tamamen yitirmiş' olmalı, - Ya da 'bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneği önemli derecede azalmış' olmalıdır. Sadece kişinin diyabet veya üremi hastası olması yeterli değildir. Hastalığın, suç anında, kişinin bilincini ve iradesini etkileyen akut bir krize yol açtığının ve bu krizin TCK m. 34'teki eşiği aştığının tıbbi bir raporla ispatlanması gerekir. (Bkz: kadimhukuk.com.tr/makale/alkol-uyusturucu-madde-etkisinde-olma-tck-34/ madde gerekçesi)