Hırsızlık suçunda, sanıkların olay yerinde bulunan birçok değerli eşyayı alma imkanları varken, sadece hayati olmayan ama ihtiyaç duydukları birkaç parça giysiyi (mont, kazak) çalmaları, TCK m. 147 (zorunluluk hali) ve TCK m. 145 (değer azlığı) açısından nasıl bir ipucu sunar?

Bu durum, sanıkların eyleminin zenginleşme veya başkasının malına zarar verme kastından ziyade, spesifik bir ihtiyacı giderme saikiyle işlendiğine dair güçlü bir ipucu sunar. Bu durumun iki madde açısından değerlendirmesi şöyledir: - **TCK m. 147 (Zorunluluk Hali) Açısından:** Eğer olay tarihinde hava gerçekten soğuksa ve sanıkların üşüdüklerine dair savunmaları hayatın olağan akışına uygunsa, bu durum eylemin 'ağır ve acil bir ihtiyacı' (donma tehlikesine karşı korunma) karşılamak için işlendiği iddiasını güçlendirir. Sadece giysi çalmaları, bu saiki destekler. Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin E. 2016/19800 sayılı kararında da mahkemenin bu hususu (TCK m. 147'nin uygulanıp uygulanmayacağını) değerlendirmesi gerektiği belirtilmiştir. - **TCK m. 145 (Değer Azlığı) Açısından:** Sanıkların, daha değerli eşyaları (elektronik eşya, para vb.) alma imkanları varken, sadece değeri daha az olan birkaç parça giysiyi almaları, Yargıtay'ın 'daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma' şeklindeki değer azlığı kriterine uymaktadır. Bu durum, TCK m. 145'in uygulanması için de kuvvetli bir gerekçe oluşturur. Hâkim, somut olayın koşullarına göre bu iki maddeden hangisinin daha uygun olduğunu takdir edecektir. (Bkz: Yargıtay 13. CD E. 2016/19800 K. 2018/11199)