Bir sanığın eyleminin, TCK m. 27/2 uyarınca 'meşru savunmada sınırın mazur görülebilecek bir heyecan, korku veya telaşla aşılması' olarak kabul edilmesi durumunda, mahkemenin vereceği karar CMK m. 223 uyarınca ne olmalıdır ve bu kararın beraat kararından farkı nedir?

Bu durumda mahkemenin vereceği karar, CMK m. 223/3-c uyarınca 'ceza verilmesine yer olmadığı' kararıdır. Bu kararın beraat kararından (CMK m. 223/2) temel farkı şudur: - **Beraat Kararı:** Sanığın eyleminin suç teşkil etmediği (örn: unsurlarının oluşmaması, hukuka uygun olması) veya suçu sanığın işlemediğinin anlaşıldığı durumlarda verilir. Eylem, hukuken meşru kabul edilir veya sanıkla bir illiyeti kurulamaz. - **Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı:** Sanığın eylemi aslında suç teşkil eder ve hukuka aykırıdır. Ancak, faile ilişkin şahsi bir neden (kusurluluğu kaldıran bir sebep) dolayısıyla, failin cezalandırılmasından vazgeçilir. TCK m. 27/2'de, failin eylemi (sınırı aşan fiil) hukuka aykırıdır, ancak içinde bulunduğu mazur görülebilir psikolojik durum nedeniyle 'kusurlu olmadığı' kabul edildiği için kendisine ceza verilmez. Özetle, beraat eylemin suçsuzluğuna, ceza verilmesine yer olmadığı kararı ise failin kusursuzluğuna işaret eder. (Bkz: YCGK E. 2017/414 K. 2017/386; CMK m. 223)