5271 sayılı CMK'nın 289. maddesi, temyiz incelemesinde 'mutlak hukuka aykırılık' hallerini saymıştır. Mahkeme kararının 'gerekçesiz' olması bu hallerden biri midir? Bu durumun Anayasa m. 141/3 ile olan bağlantısını açıklayınız.

Evet, mahkeme kararının gerekçesiz olması, CMK m. 289/1-g uyarınca bir 'mutlak hukuka aykırılık' halidir. Bu, Yargıtay'ın, temyiz dilekçesinde bu husus ileri sürülmemiş olsa bile, re'sen dikkate alması ve hükmü bozması gereken, esasa etkili, ağır bir usul ihlali olduğu anlamına gelir. Bu kuralın temel dayanağı, Anayasa'nın 141. maddesinin 3. fıkrasıdır. Anayasa m. 141/3, 'Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.' hükmünü amirdir. Bu anayasal bir zorunluluktur. Kararların gerekçeli olması, tarafların kararın dayanaklarını öğrenerek kanun yollarına etkili bir şekilde başvurabilmelerini (hak arama özgürlüğü), yargı kararlarının denetlenebilir olmasını ve yargıya güven duyulmasını sağlar. CMK m. 289/1-g, bu temel anayasal ilkenin ceza muhakemesindeki yansımasıdır ve ihlalini en ağır usuli yaptırıma (mutlak bozma) bağlamıştır. (Bkz: Yargıtay 7. CD E. 2016/11776 K. 2017/1427)