Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin E. 2013/11165, K. 2013/4980 sayılı sel felaketiyle ilgili bozma kararında, müteahhitlerin eyleminin 'olası kast' olarak nitelendirilmesinin temelinde yatan en güçlü argümanlar nelerdir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin kararında, eylemin olası kast olarak nitelendirilmesinin temelinde yatan en güçlü argümanlar şunlardır: 1. **Hileli ve Sistematik Kusur:** Sanıkların eylemi, basit bir ihmal veya hatadan ibaret değildir. Projeye aykırı olarak dere yatağından malzeme kullanma, son derece dayanıksız beton imal etme, bu durumu gizlemek için sıva yapma, denetimlerde sahte numuneler verme gibi eylemler, 'hileli' bir yapı imal etme kastını göstermektedir. Bu, kusurun yoğunluğunu basit taksirden ayırır. 2. **Uyarılara Rağmen Devam Etme:** Sanıklar, idare (DSİ) tarafından betonun kalitesizliği ve imalatın şartnameye aykırılığı konusunda yazılı olarak uyarılmış, hatta bazı imalatları yıktırılmıştır. Bu uyarılara rağmen aynı şekilde hileli imalata devam etmeleri, tehlikeli neticeleri 'göze aldıklarını' ve 'kabullendiklerini' gösterir. 3. **'Olursa Olsun' Düşüncesi:** Daire, bu kadar ağır ve sistematik kusur karşısında, sanıkların 'neticenin gerçekleşmeyeceği' yönünde bir güvene sahip olmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, aksine 'olursa olsun' düşüncesiyle, yani neticeye kayıtsız kalarak hareket ettiklerini kabul etmiştir. Bu kayıtsızlık, olası kastın temel unsurudur. Bu nedenlerle Daire, eylemin bilinçli taksirin unsurlarını aştığı ve olası kastla işlendiği sonucuna varmıştır. (Bkz: sen.av.tr/tr/makale/olume-sebep-olan-tabii-afet-mi-yoksa-ihmal-mi)