Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin E. 2015/16141 sayılı kararında, infaz hâkimliğinin kararını itirazen inceleyen Ağır Ceza Mahkemesi'nin, itirazı kabul ettikten sonra 'aynı zamanda ceza infaz kurumu müdürlüğünün kararının onaylanmasına' da karar vermesi neden hukuka aykırı bulunmuştur?

Bu durum, Ağır Ceza Mahkemesi'nin 'itiraz mercii' olarak görev ve yetkisini aşması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. İlgili mevzuata göre süreç şöyledir: Hükümlü, disiplin kurulu kararına karşı infaz hâkimliğine şikayette bulunur. İnfaz hâkimliğinin kararına karşı da Ağır Ceza Mahkemesi'ne itiraz edilebilir. Ağır Ceza Mahkemesi'nin görevi, sadece 'itiraz konusu hakkında', yani infaz hâkimliğinin kararının hukuka uygun olup olmadığı hakkında bir karar vermektir. Oysa hücreye koyma cezasının 'onaylanması', 5275 sayılı Kanun'un 48/3-a maddesi ile infaz hâkimliğine verilmiş özel bir görevdir ve ceza kesinleştikten sonra yapılır. İtiraz mercii olan Ağır Ceza Mahkemesi'nin, infaz hâkimliğinin yerine geçerek bu 'onay' işlemini yapma yetkisi yoktur. Bu, farklı yargısal makamlara ait görevlerin birbirine karıştırılması anlamına gelir. Ağır Ceza Mahkemesi sadece itirazı karara bağlamalı, onay işlemini ise ilgili merci olan infaz hâkimliğine bırakmalıydı. (Bkz: Yargıtay 19. CD E. 2015/16141 K. 2015/4561)