Bir sanığın, uyuşturucu bağımlılığı nedeniyle 'Orta düzeyde mental retardasyon' (öğrenme yetersizliği) teşhisi içeren bir sağlık kurulu raporu varsa, mahkemenin bu raporu dikkate alarak TCK m. 32 kapsamında nasıl bir değerlendirme yapması gerekir? Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin E. 2015/994, K. 2015/1160 sayılı kararının bu konudaki yönlendirmesi nedir?

Sanık hakkında 'Orta düzeyde mental retardasyon' teşhisi içeren bir raporun varlığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olmayabileceğine dair ciddi bir şüphe oluşturur. Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin kararında da belirtildiği gibi, mahkeme bu durumda TCK m. 32 (Akıl hastalığı) kapsamında bir değerlendirme yapmakla yükümlüdür. Mahkeme, mevcut raporla yetinmemeli, sanığı tam teşekküllü bir sağlık kuruluşuna (tercihen Adli Tıp Kurumu) sevk ederek, bu 'mental retardasyon' durumunun, sanığın 'suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama (farkında olma) veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğini' tamamen mi ortadan kaldırdığını yoksa önemli derecede mi azalttığını tespit eden yeni ve kesin bir rapor almalıdır. Bu raporun sonucuna göre; - Eğer yetenekleri tamamen ortadan kalkmışsa TCK m. 32/1 uyarınca ceza verilmez, güvenlik tedbiri uygulanır. - Eğer yetenekleri önemli derecede azalmışsa TCK m. 32/2 uyarınca indirimli ceza verilir. Bu araştırma yapılmadan hüküm kurulması, eksik inceleme nedeniyle bozma sebebidir. (Bkz: Yargıtay 17. CD, E. 2015/994, K. 2015/1160; TCK m. 32)