YHGK E. 2022/1273, K. 2023/1238 sayılı kararda, davalı erkeğin, kadının kişisel malı olan ziynetlerle katkı sağladığı iddiasına karşı, '4 numaralı bağımsız bölümün satışından elde edilen para ile kadına ziynet eşyası alındığı' yönündeki savunması neden ispatlanamamış sayılmıştır? Ortak çocuğun beyanının bu konudaki delil değerini tartışınız.

Davalının bu savunması, Yargıtay tarafından şu nedenlerle ispatlanamamış sayılmıştır: 1. **Delilin Niteliği ve Yetersizliği:** Davalının bu iddiasını dayandırdığı tek delil, ortak çocuklarının tanık beyanıdır. Ancak tanık olan çocuk, olayların geçtiği dönemde (ev ve araba alımları) henüz bebek yaşta olduğundan, bu olaylara dair doğrudan ve görgüye dayalı bir bilgisi olması mümkün değildir. 2. **Beyanın İçeriği:** Çocuğun beyanı, 'annemde yüzük, bilezik, küpe gibi ziynet eşyaları vardı ancak bunların da ne olduğunu bilmiyorum' şeklindedir. Bu beyan, annesinin üzerinde genel olarak ziynet eşyası gördüğünü ifade etmekle birlikte, bu ziynetlerin '4 numaralı evin satışından elde edilen para ile alındığını' veya kadının düğün takılarından farklı, yeni ziynetler olduğunu ispatlamaya yeterli değildir. Beyan, soyut ve genel niteliktedir. 3. **İspat Yükü:** Kadının ziynetleriyle katkı yaptığına dair fiili karine oluştuktan sonra, aksini (paranın ziynet alımına harcandığını) ispat yükü davalı erkeğe geçmiştir. Davalının sunduğu bu yetersiz ve dolaylı tanık beyanı, bu ispat yükünü yerine getirmesi için yeterli görülmemiştir. Bu nedenle mahkemenin, erkeğin iddiasını kanıtladığını kabul etmesi hatalı bulunmuştur. (Bkz: YHGK E. 2022/1273 K. 2023/1238)