TCK m. 147'nin uygulanabilmesi için aranan 'ihtiyacın acil olması' koşulu ne anlama gelmektedir? Bir kişinin yoksulluk nedeniyle düzenli olarak gıda maddesi çalması bu kapsama girer mi?

İhtiyacın 'acil olması' koşulu, ihtiyacın karşılanmasının ertelenemez, beklenemez nitelikte olmasını ifade eder. Yani, o anda hırsızlık dışında ihtiyacı giderecek meşru bir yolun bulunmaması gerekir. Bu, ani ve zorlayıcı bir durumu ifade eder. Yoksulluk nedeniyle düzenli olarak gıda maddesi çalınması, 'ağır' bir ihtiyacı gösterse de, 'acil' ve anlık bir zorunluluk durumu olarak kabul edilmeyebilir. Çünkü bu durum süreklilik arz eden bir yoksulluk sorununa işaret eder ve hırsızlık dışında sosyal yardım mekanizmalarına başvurma gibi başka yolların varlığı düşünülebilir. TCK m. 147, süreğen bir durumu değil, anlık ve kaçınılmaz bir zorunluluğu hedefler. Örneğin, günlerdir aç kalmış ve o anda yiyecek bulacak hiçbir imkanı olmayan birinin bir ekmek çalması 'ağır ve acil' bir ihtiyacı karşılarken, genel yoksulluk nedeniyle marketten sürekli hırsızlık yapmak bu kapsamda değerlendirilmeyebilir. Ancak her somut olayın kendi koşullarında değerlendirilmesi esastır. (Bkz: TCK m. 147 ve Gerekçesi)