TCK m. 34/2, 'İradi olarak alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisinde suç işleyen kişi hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.' demektedir. Bu hükmün arkasında yatan 'actio libera in causa' (sebebinde serbest hareket) kuramını açıklayınız.

'Actio libera in causa' (sebebinde serbest hareket) kuramı, bir kişinin kusur yeteneğini ortadan kaldıracak bir duruma (örn: sarhoşluk) 'kendi iradesiyle' ve 'kusurlu' bir şekilde girdikten sonra bu durumdayken işlediği suçtan sorumlu tutulmasını sağlayan bir ceza hukuku teorisidir. TCK m. 34/2 bu kuramın yasal bir yansımasıdır. Kural olarak, fiil anında kusur yeteneği olmayan kişiye ceza verilemez. Ancak bu kurama göre, sorumluluk anı, suçun işlendiği andan, kişinin kusur yeteneğini ortadan kaldırmaya yönelik 'sebebiyet verici hareketi' yaptığı ana (alkolü/uyuşturucuyu iradi olarak aldığı ana) çekilir. Kişi, alkol alırken henüz kusur yeteneğine sahip olduğundan ve bu iradi eyleminin sonuçlarından sorumlu tutulması gerektiğinden, sonrasında işlediği suçtan tam olarak cezalandırılır. Bu kuram, faillerin cezadan kurtulmak için kasten kendilerini kusur yeteneğinden yoksun bırakmalarının önüne geçmeyi amaçlar. (Bkz: kadimhukuk.com.tr/makale/alkol-uyusturucu-madde-etkisinde-olma-tck-34/)